Amstrad Gebruikers Groep

in English

PcW 16

De PcW 16 is een vreemde eend in de bijt: ondanks de aanduiding PcW is het namelijk geen echte Joyce. De bijnaam is dan ook Anne, afgeleid van het besturingssysteem Rosanne van Creative Technology (bekend van, onder andere, het DTP pakket MicoDesign). Het apparaat wordt niet geleverd met CP/M, alhoewel de public domain variant daarvan, ZP/M, wel geïnstalleerd kan worden. De computer is niet uitwisselbaar met de eerdere PCW’s en PcW’s.

Het hart van de machine, de processor, is nog wel een Zilog Z80 maar waar de eerdere modellen allen op 4mHz draaiden is de kloksnelheid van de PcW 16, de naam zegt het al, 16mHz. Deze extra snelheid is noodzakelijk omdat het besturingssysteem grafisch georiënteerd is. Dit systeem, Rosanne, lijkt een beetje op System7 of Windows, maar is niet uitwisselbaar met welk ander systeem dan ook. Alleen documenten zijn uitwisselbaar, met behulp van de universele standaard Richmond Text Format (RTF).

Dat uitwisselen gaat dan het makkelijkst met een PC: de gemonteerde drive is een 1.44mb HD drive zoals die toegepast worden in PC’s en de formattering is eveneens identiek. Een disk van de 16 is daarom zonder meer te gebruiken in een PC en omgekeerd.

Het geheugen van de PcW 16 is 1 megabyte groot, uitgevoerd als niet-vluchtig RAM: zogenoemd flashgeheugen. Dit maakt het mogelijk om het geheugen te gebruiken als drive: in Rosanne-termen wordt dit aangeduid als het kabinet. Dit kabinet moet gedeeld worden met het besturingssysteem en de geladen applicaties. Dit maakt het systeem behoorlijk vlot, in vergelijking met andere systemen, alhoewel van tijd tot tijd bestanden naar disk moeten worden verplaatst om voldoende ruimte vrij te houden. Het flashgeheugen veroorzaakt echter ook een vervelend probleem dat regelmatig optreedt: corruptie. Als het geheugen, door externe of interne oorzaken, ‘beschadigd’ en daarmee corrupt wordt is een rescue disk nodig om het stuursysteem opnieuw in het kabinet te laden. Rosanne is niet helemaal vrij van problemen: de eerste versies bezorgden de PcW 16 een hoop vertraging in het verschijnen. Toen dat eenmaal redelijk in orde was bleek de PcW 16 zelf ook nog wat mankementen en kuren te vertonen. Voorbeelden van machines die haast vanzelf defect gaan, zijn legio bekend.

Naast de genoemde problemen had Amstrad echter ook last van MicroSoft Windows dat in die tijd sterk opkwam. De PcW 16 is mede daarom nooit echt goed aangeslagen bij het publiek en er zijn maar weinig programma’s voor geschreven.

Systeemondersteuning is toereikend, zo voorziet het in ondersteuning van matrix, inkjet en laserprinters. De poorten zijn eveneens standaard: twee serieel (waarvan een in gebruik voor de speciale muis) en een Centronics parallel. Bij de laatste moet natuurlijk wel even worden opgelet of de gekozen printer wel wordt ondersteund door Rosanne.

Conclusie: een aardig hebbedingetje maar niet volledig uitontwikkeld en nogal kwetsbaar. De laatste werden in 1999 door de bekende Dixons keten (niet in Nederland) verkocht en het was tevens de laatste computer die Amstrad fabriceerde. De problemen met harde schijven (Seagate en Western Digital) uit de PC serie die Amstrad op de markt bracht bleken zo ernstig dat het bedrijf er bijna aan ten onder is gegaan. In feit is het ook failliet gegaan, maar via een constructie met dochterondernemingen Betacom en Viglen is een doorstart gemaakt. Tegenwoordig concentreert Amstrad zich op TV’s en audioapparatuur en nieuwe E-m@iler. Computers worden alleen door dochteronderneming Viglen op de markt gebracht en het ziet er niet naar uit dat Amstrad zich daar nog mee zal gaan bezighouden.

Naar de PCW-pagina.